D`Mufängar

 

 

Üs Hardar set ma Mufängar,
as woaßt nit alls warum,
drum will i öü vrzello hüt,
woher der Namo kumm.

As sind amol vor vila Johr
zwi Hardar mitanand
no spät z`Nacht in-ar Wirtschaft gsi
am Tischle a-dr Wand,

hind tischgoriert und gspieltat o,
sind ordele guot ghuckt,
und mit-am jedo Viertele
ischt d`Uhr o noho gruckt.

Varuß, do heat-as gweattorat
mit Blitz und mingom Krach,
drum müsond warta di zwi Ma,
wil koanar heat a Dach.

Wo-n-as amol ufghört heat,
do sind-se langsam hoam;
si fallond a klä hi und her,
hind Füöß so schwer wi Loam.

Bald stoht dar erscht vo sinam Hus,
do Schlüssl i-dr Hand;
blos findt-ar hüt ka Schlüsslloch,
drum goht-ar noh dr Wand

zum Tinnstörle am Stadtl dunn,
di siet-ar vor-om stuh
undr-or Datrofo a Stindle
und dinn dea vollo Mu.
 

 

"Kumm her und bring do Deckl schneall!"
heat der grüoft vor-om Hus.
"Mir hind do Mu im Stindele,
der kut üs nümma us!"

Dar andr bringt do Deckl glei,
wo gloanant ischt am Stal,
und zfrido gund ietz bede hoam
wi noch deam schünschto Bal.

Dar oa zum Wib i-d`Kammr kut
do murrat`s-im glei a.
"Bie still, mir hind an guoto Fang!"
tröscht si im Bett dr Ma.

Am andro Morga ischt-ar dinn
zum Tinnstor usse pfützt,
heat hofele do Deckl glupft - - ,
as heat-o nüt meh gnützt.

Wo z`Nacht no ischt zum Grifo gsi
dr Vollmu geal und heall,
ischt blos no gwühnles Wasser do,
drum goht-ar ine schneall

und set zum Wib ganz jümerle:
"Ma künnt vrzwifla grad,
ietz heat-ma gschtohlo üs do Mu;
ischt des nit wirkle schad?"

 

Eugen Stadelmann